Plastyczność wychowawcza
Kto chce poznać plastyczność wychowawczą danego osobnika w danym zakresie, musi wobec tego na tym właśnie terenie przeprowadzić diagnostyczne próby i pomiary. . Niemniej jednak, odrzucając pojęcie wychowalności jako pewnej swoistej jednolitej dyspozycji, mamy zdaje się prawo zarówno na podstawie potocznego doświadczenia, jak i badań naukowych mówić o pewnej przeciętnej mniejszej lub większej wychowalności, przynajmniej w odniesieniu do pewnych terenów wychowawczych u pewnych jednostek i w pew-n3'ch okresach rozwoju. Potoczne doświadczenie mówi nam, że w odniesieniu do jednostek umysłowo upośledzonych wychowanie jest w ogóle sprawą trudną i że młody człowiek jest bardziej podatny na wpływy wychowawcze aniżeli starzec. Na tym założeniu opiera się fakt koncentrowania zabiegów wychowawczych w okresie dzieciństwa i młodzieńczości. I tu nasuwają się różne zastrzeżenia. Niektórzy, jak np. F. Znaniecki, twierdzą, iż pogląd potoczny jest mylny i że ludzie dorośli są lepszym obiektem wychowania aniżeli niedojrzali.