Granice procesów wychowawczych
Jej granice są granicami procesów wychowawczych. Z tej racji pojęcie to dyskutowane bywa wtedy, gdy się mówi o granicach wychowania. W sensie pozytywnym wychowalność traktowana bywa jako pewna podstawowa właściwość, która daje się nie tylko oceniać, lecz częściowo także mierzyć. Otóż, jakie znaczenie może mieć wychowalność tak rozumiana? Powstaje przede wszystkim pytanie, czy można naprawdę mówić o wychowalności jako ogólnej właściwości charakterystycznej dla pewnych jednostek w przeciwieństwie do innych, albo też dla pewnych okresów rozwojowych. Gdyby wychowalność pojęta jako taka ogólna, jednolita zdolność naprawdę istniała, wówczas miałoby to bardzo duże praktyczne znaczenie. Wtedy bowiem wystarczyłoby skonstatowanie jej istnienia w odniesieniu do dowolnych cech czy funkcji, aby być pewnym istnienia jej także w zakresie innych funkcji i cech. Badania psychologii współczesnej nad strukturą różnych dyspozycji nastawiają sceptycznie w stosunku do istnienia w psychice człowieka takich "ogólnych" dyspozycji.